carrabkii oo engagan ayaa dhanxanegga kaaga
dhegay. Gacantii waa kaa tusbaxii ka dhacay ee iyada oo sida
xubnaha kale u kurbanaysa diyaar u ah in ay xeedhada bisil ee
ku hor taal boobto.
Inta aad calaacasha barako ku afuuftay ayaad garabka oo
jidhkeeda ugu sarreeya qunyar ka saartay, waana ay kurbatay
adiguna la kurbatay.
Haddana calaacashii ayaad qunyar oo debecsan gacanteeda qaawan
ku salaaxday, waana ay sii kurbatay adiguna la sii kurbatay.
Mar kale ayaad calaacasha barako ku afuuftay oo dhabarka ka
saartay, oo qunyar ilaa qoorta ka marisay, kurbashadii ayaadna
kaga sii darteen.
Markaas ayaad xasuusatay waysadii in ay kaa burtay sida uu
Imaam Shaafici qabo.
?
Alla Sheekh, gacantaadu macaanaa, waa la garanayaa in ay
barakaysan tahay!?
?Eebbe ha kugu dabiibo!? ayaad afka ka tidhi,
uurkana waxaad ka lahayd: adigana jidhkaagu macaanaa, waa la
garanayaa in uu barakaysan yahay. Jiifkii ayey ka toostay oo
fadhiisatay, waana naxday oo moodday in ay qalad ka fahamtey
oo tegayso. Oo maxay qalad u fahmaysaa, ma gacan barakaysan oo
aad ku dabiibaysey in aad marisay wax aan ahayn baad ku
samaysay? Iyada oo fadhida ayey diracii qaarka dambe ka soo
faydey oo kor isaga siibtay, dabadeed iyada oo sidii ay ku
dhalatay ah dhinacii ay awel u jiiftay mooyee dhinaca kale
xaggaaga u soo jiifsatay, iyada oo sii leh: ?Alla caawa
kululaa! Sheekh, gacantaada durba il baan iskaga gartay ee i
wada mari.?
Xubin qiimo leh oo jidhkeeda kaa qarsooni ma
jirto. Imika si aan xad lahayn baad isu celinaysaa ee ma miyir
qabtid. Habeenno badan ayaad xaalad tan la mid ah ku riyootay,
malaha tanina waa riyo. Maad hubsatid?
Calaacal sidii hore ka dhiirran inta aad barako
ku soo afuuftay ayaad legga kaga salaaxday qunyarna kor ula
raacday ilaa naaska.
Inta ay yar taahday ayey kugu soo durugtay oo jidhkeeda kaaga
ku soo cadaadisay, gacantana bawdada kaa saartay. Markaas ayaa
miyir kuugu dambeysay. Inta aad kor u boodday ayaad nalkii aad
hoos joogteen damisay, dabadeed iyada oo jirjircadka isu sii
rogaysa dusha kaga degtay.
Dhar sare iyo mid hooseba waxaa kuu ahaa shaadh
iyo macawis, labadiibana durba waa ay kaa maqan yihiin, in aad
adigu iska bixisay iyo in ay iyadu kaa bixisayna ma kala ogid.
Waxaad hubtaa shaadhkii ugu yaraan inay laba badhan go'een.
Waxaad kale oo hubtaa kitaabbadii oo rixli wada saarnaa in aad
harraati ku fogaysay. Waxaad kale oo hubtaa tusbixii oo
jilibka kaa muday in aad meel fog ku maguujisay. Waxaad kale
oo hubtaa saacaddan in aadan kitaab, tusbax, denbi iyo diin
toona dan ka lahayn.Waxaadse kale oo aad hubtaa in uu qubays
kugu waajibay. Iyaduna waxay hubtaa sariirta in ay goor roon
ka soo kacday.
Waxay kale oo hubtaa muruqyada adadag ee meel walba kaga
giigsani in ay ku sii giigsanaadaan mooyee wax kale in aanay
dan ka lahayn. Waxayse kale oo aad u hubtaa qadaadkeeda sida
ba?an dhulka loogu xoqayaa in uu barkin u baahnaa.
Goor dambe oo aad xiiq saneedeen waxaad ku
calaacashay:
?Alloow tooba! Alloow tooba!??
Waxayna kuugu jiibisay:
?Aammiin!?
Inta aad Ilaahay ka baqaysid in aan ka yarayn waxaad ka
baqaysaa ninka reerka leh oo idiin soo gala. Iyadu Ilaahay ka
biqi mayso, waxayse ka baqaysaa ninkeeda iyo fadeexad. Intii
hore waad waallneeydeen, markiise aad miyirsateen ayaad
fekerteen.
Iyada ayaa dhiirran oo isxilqaantay oo inta ay salligii la
kacday kugu tidhi:?Aynu meel asturan tagno ee ina
keen.?Adiguna kitaabbadii iyo tusbixii oo halkii daadsan inta
aad ka tallaabsatay ayaad sidii sange taxaaban naagtii ku hor
socotay dabo saqlaysay. Qaybta dambe ee beerta oo caws doog ah
leh ayey ku geysay.
Guriga waxaad u geli weydeen haddii uu
odaygeedu soo galo jeer uu iskiin soo dul taago ma ogaan
kartaan. Halkii ayaad muddo kale sii laba legdoonayseen.
Markii dambe waad laylyantay oo toobaddii iyo istaaqfurullihii
badnaa waad joojisay. Sida iyadaba miyirku ugu soo noqday
adigana in uu kuugu soo noqday waa ay hubtaa, malahase in aad
sideeda raalli u tahay ma hubto. Malaha si ay taa u ogaato
ayey tidhi:?
Alla maxaynu nefisnay!??Cadaabina waa ay dambaysaa?, ayaad ku
cabatay.
?Imikaba cadaab ayeynu ka soo
baxnay.??Haa,
mid shaddiid ah?, ayaad qirtay.
Markii ay salaaddii arooryo soo dhowayd waxaad
ku qubaysatay musqul yar oo beerta ku taal.
Salligii aad ku tukan jirtay waa adigii xalayn ku qooqay,
sidaa darteed subaxdaa go?aaga ayaad dhigatay.
Adiga oo sujuud dheer u foorora ayuu ninkii guriga lahaa soo
galay. Inta uu iskaa yar dul taagay ayuu ku dhaafay.
In yar ka dib adiga oo weli sujuudsan ayaa ddaaqadda furan ka
maqashay ninkii oo Siraad weydiinaya. ?Goortan maxaad ka
qubaysatay???Kulayl bay ahayd oo waan gubtay.??
Ma rumaysanaysaa xerowgii in uu goortaa sujuud ku ooyayo???Waa
wali barakaysan?, ayey ugu jawaabtay.?
Wallaahi kaasi waa wali barakaysan! Waa in aynu ka
ducaysannaa.??
Mushaharkana aynu u kordhinno mar haddii uu shaqadiisa ka
adkaaday?, ayey ku taageertay.
?Haa, aynu u kordhinno.?
Markii aad intaa maqashay waad sii ooyday. Waad
jeclayd in aad noqotid wali laga barakaysto. Ducooyinkii
carabida ahaa ee aad taqaannay kaa dhammaade, welina in aad
Ilaahay sii barido ayaad rabtaa, dabadeed kuwo af soomaali ah
ayaad bilawday. Waxaad og tahay Eebbe in uu wax walba qaddaray,
halkaas ayaad baryada ka ambaqaadday:?
Eebbow, sow adigu wax walba ma aad qaddarin? Sow adigu aniga
iyo Siraad baahida naguma aad wada abuurin? Eebbow, waxaa ila
tagtay la soco qeybta 3-aad ee sheekada qosolkana iyo
naxdintana dib u dhigo akhristoow.
La soco 4-aad sheekadaan xiisaha badan
W/D
Ibraahin Yuusuf
Axmed "Hawd"
Email:Ibraahinhawd@hotmail.com
